Už deset dní vzpomínáme na úžasných osmačtyřicet hodin na výstavišti Černá louka v Ostravě, na veletrh, tedy dnes už FESTIVAL DOVOLENÁ 2026. Na turistický svátek, který už dávno překročil hranice a i přes svoje „Kristova léta“, nebo právě proto, má před sebou perspektivy, které by mu mohl závidět kdejaký jeho „slavnější“ či „věhlasnější“ kolega
.
Deset dní vzpomínek, postupného přehrávání každé chvilky, zajímavých situací a těžko zapomenutelných setkání. Deset dní, během kterých jsem hledal nějaký přiléhavý výraz, kterým bych mohl rázně zhodnotit celý průběh a výsledky FESTIVALU DOVOLENÁ 2026.
I stalo se. Dovolil jsem si sáhnout do akademického prostředí pro výraz použitý v titulku – Summa Cum Laude – tedy „VYSOCE CENĚNO“ nebo „hodno ocenění, vyznamenání, ale třeba také – opustíme-li akademické prstředí – hodila by se inerpretace: V KAŽDÉ EXPOZICI KLENOT.
A dost často ne jen jeden.
Turistické drahé kamení, které jsme do Ostravy na fesťák DOVOLENÁ přivezli z MAGICKÉHO MORAVSKÉHO TROJÚHELNÍKU si necháme na příště. I když – malou připomínku si nemůžu odpustit
Pozornost laskavého turistického publika bych chtěl obrátit k expozicím, které na DOVOLENOU přivezli naši severní sousedé – z Polska. A budiž zdůrazněno, že jich bylo opět více, než v předchozích letech a hlavně, že nelenili a přijeli z regionů, které jsou poměrně vzdálené.
Hlavním partnerem FESTIVALU DOVOLENÁ 2026 bylo Mazovské vojvodství, samozřejmě i s Varšavou. Kolik vzpomínek na naše návštěvy polského hlavního města to vyvolalo, by vydalo na celý seriál. 
Možná se k jeho sepsání dostaneme ještě letos a přidáme i další krásné vzpomínky – třeba na Lodžské vojvodství a město Lodž. V dobách předcovidových byla Lodž naším každoročním cílem – a věříme, že se nám podaří zase brzy se projít po Piotrkovském bulváru, navštívit muzea expozice v bývalých textilkách, zavzpomínat na otce zakladatele u jejich bronzového stolu a třeba navštívit i jeden z nejrozlehlejších židovských hřbitovů, jaký jsem kdy viděl.
Nechal jsem se trochu unést vzpomínkami – a bylo by jich na celé Polsko ještě nepočítaně.
Ale vraťme se na FESTIVAL DOVOLENÁ, jehož scénu polská vojvodství, regiony a města ovládli celkem nepřehlédnutelně. Skoro by se dalo říct, že polština se na veletrhu plně vyrovnala češtině ve všech jejích moravských i slezských variantách.
Neméně zajímavým a možná i inspirativním jevem na DOVOLENÉ byla kreativita, aktivní působení a v nemalé míře i jistá velkolepost polských expozicí. Zejména těch jmenovaných. Byly zkrátka nepřehlédnutelné. Nebylo jim líto naložit plná auta a přivézt svoje nabídky do Ostravy ze vzdáleností, kterých by tachometry aut třeba až Karlovarska nenaměřily. Pro příklad: z Bydgoště do Ostravy je to pět a půl stovky a ze Západního pomoří dokonce šest a půl sta kilometrů.
A že jich bylo:
Hezká paleta – snad jsem na někoho nezapomněl.
V těchto souvislostech se mi argument některých našich domácích turistických regionů a institucí municipálních, že do Ostravy je to daleko, trochu zavádějící.
A navíc – Poláci naprosto správně a jasně pochopili, jak zajímavé jeviště umí nabídnout veletržní tým výstaviště Černá louka, jak atraktivní turistický trh Polsko vidí a nachází u nás v Čechách, na Moravě a ve Slezsku.
Nicméně, FESTIVAL DOVOLENÁ v Ostravě i letos naprosto jednoznačně prokázal, že se jedná o akci, která si svoje místo na slunci už dávno vybojovala, ale že dokonce stále ještě má ambice svoji pozici vylepšit a přivést pod svoje veletržní střechy ještě více vystavovatelů a tudíž i návštěvníků.
Ono jich i letos bylo dost a dost. Jinými slovy – za celé dva dny se nestalo, že by počty návštěvníků výrazně řídly – ať už v době obědů nebo i krátce před zavřením.
Leč – mohla být na festivalu DOVOLENÁ 2026 zastoupena celá Česká republika, avšak nebyla. Ale všichni, kdo jsme letos od 20. do 21. února na Černé louce byli, jsme se tužili, seč nám síly a rozpočty stačily. A byli mezi námi i tací, kteří dokázali skutečně za „málo“ odvést pořádnou porci dobré propagační a veletržní práce.
A nebyl to jen domácí Moravskoslezský kraj, vcelku nová Centrála cestovního ruchu Plzeňského kraje, k zahlédnutí bylo i logo Středočeského Zlínského, Olomouckého kraje, ale marně jsme hledali kraj Pardubicky nebo Královéhradecký nebo Liberecký – a další – škoda, přeškoda.
Ale co nebylo letos, třeba bude příště. Myslím, že Výstaviště Černá louka pro to udělá, co bude v jejich silách a my se k jejich snahám, opět rádi přidáme.
Když ne jinak, tak alespoň svojí přiměřenou, ale naprosto nepřehlédnutelnou hřivnou.
Posuďte sami – copak bylo možné přehlédnout ten půvabný Magický Moravský Trojúhelník? Neochutnat Zlatou Sladovnu z produkce Vesnického pivovaru, který je součástí RESORTU OHRADA VÍSKY u Letovic? Kdo by si nevyzkoušel si alespoň malý kousek golfu přivezený z GOLF&SKI RESORTU KOŘENEC? A jak by bylo možné nakonec odolat lákavým nabídkám CONGRESS A WELLNESS HOTELU**** v Černé Hoře?
A to jsme ještě nevzpomněli na dvě opravdu velké prezentace na veletržním pódiu, v jejichž závěru vždy čtyři účastníci našeho Zábavného kvízu o ceny Magického Moravského Trojúhelníku získali odměny v nominálních cenách jen malinko pod magickou desítkou – pobytové vouchery, velký sud piva, kurz golfu s pobytem na jednom z nekrásnějších golfových hřišť na Moravě – to fakt není málo.
A tak bychom mohli pokračovat ještě dlouho, dlouho – od stanu Krajiny Břidlice, přes velkou plochu TECHNOTRASY, kolem expozice dominantního Moravskoslezského kraje až k tradiční červené barvě expozice Českého dědictví UNESCO… nebo bychom mohli zabrousit k přátelům z ostravské alma mater – Vysoké školy báňské, Technické univerzity Ostrava.
Tak. To by pro dnešek stačilo.
Musíme si ještě několik postřehů a veletržních ohlasů nechat na příště.
FESTIVAL DOVOLENÁ a všichni, kdo k jeho zdaru přispěli svými expozicemi a aktivitami, si zasluhují mnohem víc, než jednorázovou pozornost a velké poděkování.
Na shledanou nejpozději za rok opět na FESTIVALU DOVOLENÁ v Ostravě na Černé louce.
Od dziesięciu dni wspominamy niesamowite czterdzieści osiem godzin spędzonych w centrum wystawowym Černá louka w Ostrawie, na targach, które teraz nazywają się FESTIWALEM DOVOLENÁ 2026. Festiwal turystyczny, który dawno przekroczył granice i pomimo „wieku Chrystusowego”, a może właśnie dzięki niemu, ma perspektywy, których pozazdrościłby mu każdy z jego „bardziej znanych” czy „sławnych” kolegów.
Dziesięć dni wspomnień, stopniowego odtwarzania każdej chwili, ciekawych sytuacji i niezapomnianych spotkań. Dziesięć dni, podczas których szukałem odpowiedniego wyrazu, którym mógłbym z werwą ocenić cały przebieg i rezultaty FESTIWALU DOVOLENÁ 2026.
I stało się. Pozwoliłem sobie sięgnąć do środowiska akademickiego po sformułowanie użyte w tytule – Summa Cum Laude – czyli „WYSOKO DOCENIANY” lub „godny nagrody, wyróżnienia, ale być może także – jeśli odejdziemy od środowiska akademickiego – trafna byłaby interpretacja: W KAŻDEJ WYSTAWIE KLEJNOT.
I często nie tylko jeden.
Turystyczne perełki, które przywieźliśmy do Ostrawy na festiwal DOVOLENÁ z MAGICZNEGO TRÓJKĄTA MORAWSKIEGO, zachowamy na następny raz. Choć – nie mogę sobie darować małego przypomnienia:
Chciałbym zwrócić uwagę życzliwej publiczności turystycznej na wystawy, które nasi północni sąsiedzi przywieźli na festiwal DOVOLENÁ – z Polski. I trzeba podkreślić, że było ich ponownie więcej niż w latach ubiegłych i, co najważniejsze, nie wahali się i przyjechali z regionów stosunkowo odległych.
Głównym partnerem FESTIWALU DOVOLENÁ 2026 było oczywiście województwo mazowieckie. w tym Warszawa. Ile wspomnień z wizyt w stolicy Polski wywołał, zajęłoby całą serię.
Może w tym roku uda nam się go napisać i dodać inne piękne wspomnienia – na przykład z województwa łódzkiego i miasta Łodzi. W czasach przed pandemią COVID Łódź była naszym corocznym celem podróży – i wierzymy, że wkrótce znów będziemy mogli spacerować Bulwarem Piotrkowskim, zwiedzać muzea, wystawy w dawnych fabrykach włókienniczych, wspominać ojców założycieli przy ich brązowym stole, a może nawet odwiedzić jeden z największych cmentarzy żydowskich, jakie kiedykolwiek widziałem.
Daję się ponieść wspomnieniom – i byłoby ich bez liku dla całej Polski.
Ale wróćmy do FESTIWALU DOVOLENÁ, na którego scenie w sposób niepodważalny dominowały polskie województwa, regiony i miasta. Można wręcz powiedzieć, że język polski na targach w pełni dorównał językowi czeskiemu we wszystkich jego morawskich i śląskich wariantach.
Równie interesujące i być może inspirujące zjawisko na DOVOLENÉ to kreatywność, aktywna obecność i w dużej mierze pewien rozmach polskich wystaw. Zwłaszcza tych wymienionych. Po prostu nie można ich było przegapić. Nie żałowali załadunku pełnych ciężarówek i przywożenia swojej oferty do Ostrawy z odległości, których do Karlowych Warów nie zmierzyłby nawet licznik samochodu. Na przykład: z Bydgoszczy do Ostrawy jest pięć i pół tysiąca kilometrów, a z Pomorza Zachodniego nawet sześć i pół tysiąca.
I że byli:
zrozumieli, jak ciekawą scenę może zaoferować zespół Centrum Targowego Černá Louka, jak atrakcyjny rynek turystyczny widzi i znajduje Polska w Czechach, na Morawach i na Śląsku.
Jednak tegoroczny FESTIWAL DOVOLENÁ w Ostrawie dobitnie pokazał, że jest to wydarzenie, które już dawno zdobyło sobie miejsce w słońcu, ale wciąż ma ambicje, by umacniać swoją pozycję i przyciągnąć pod swoje targowe dachy jeszcze więcej wystawców, a tym samym zwiedzających.
W tym roku też ich nie brakowało. Innymi słowy – w ciągu dwóch całych dni, Liczba odwiedzających nie zmniejszyła się znacząco – ani w porze lunchu, ani tuż przed zamknięciem.
Jednak całe Czechy mogłyby być reprezentowane na festiwalu DOVOLENÁ 2026, ale tak się nie stało. Wszyscy, którzy w tym roku od 20 do 21 lutego byliśmy na Czarnej Łące, liczyliśmy, że nasze siły i budżety wystarczą. I byli wśród nas, byli też tacy, którzy wykonali sporą część dobrej pracy promocyjnej i targowej za „mało”.
I nie tylko krajowy Kraj Morawsko-Śląski, nowiutka Centrala Turystyczna Kraju Pilzneńskiego, było też logo Kraju Środkowoczeskiego, Zlińskiego, Ołomunieckiego, ale na próżno szukaliśmy Pardubic, Hradec Králové czy Liberca – i innych – szkoda, szkoda.
Ale czego nie było w tym roku, może będzie następnym razem. Myślę, że Wystawa Czarnej Łące Grounds dołoży wszelkich starań, a my z przyjemnością dołączymy do ich wysiłków ponownie.
Jeśli nie inaczej, to przynajmniej za nasze rozsądne, ale absolutnie niezapomniane hrywny.
Oceńcie sami – czy można było nie zauważyć czarującego Magicznego Trójkąta Morawskiego? Nie spróbować Zlaté Sladovny, produkowanej przez Browar Wiejski, będący częścią OHRADA VÍSKY RESORT niedaleko Letovic? Kto nie spróbowałby choć odrobiny golfa z KOŘENEC GOLF&SKI RESORT? I jak tu oprzeć się kuszącym ofertom HOTELU KONGRESOWO-WELLNESS**** w Czarnej Horze?
A nie wspomnieliśmy nawet o dwóch naprawdę dużych prezentacjach na scenie targowej, na których czterech uczestników naszego quizu o nagrody Magicznego Trójkąta Morawskiego wygrało nagrody o symbolicznych cenach niewiele poniżej magicznej dziesiątki – vouchery pobytowe, dużą beczkę piwa, pole golfowe z pobytem na jednym z najpiękniejszych pól golfowych na Morawach – to naprawdę niewiele.
I tak moglibyśmy wymieniać jeszcze długo – od namiotu Slate Countryside, przez rozległy teren TECHNOTRASY, obok ekspozycji dominującego regionu Morawsko-Śląskiego, aż po tradycyjny czerwony kolor czeskiej ekspozycji dziedzictwa UNESCO… albo moglibyśmy odwiedzić naszych przyjaciół z ostrawskiej alma mater – Uniwersytetu Górniczo-Technicznego, Politechniki Ostrawskiej.
Dobrze. To by było na tyle na dziś.
Musimy zachować jeszcze kilka obserwacji i reakcji na targi na następny raz.
FESTIWAL DOVOLENÁ i wszyscy, którzy przyczynili się do jego sukcesu swoimi ekspozycjami i działaniami, zasługują na coś więcej niż jednorazową uwagę i wielkie podziękowania.
Do zobaczenia najpóźniej za rok na FESTIWALU DOVOLENÁ w Ostrawie na Czarnej Łące.